واقعا ! عشق را در پستوی خانه نهان باید . شعری که گذاشتم شعری است بسیار زیبا از زنده یاد استاد احمد شاملو که من خیلی اونو دوست دارم. در واقع می تونم به جرات بگم که تمام اشعار استاد شاملو توصیف حال و روز جامعه ماست . لااقل من خودم مخصوصا این شعرشو با تمام وجودم احساس کردم . یعنی تک تک ابیات این شعر رو با پوست و گوشتم حس کردم . ایا واقعا چنین نیست؟

------------------------------------------------------------------------

دهانت را می بویند
مبادا که گفته باشی دوستت می دارم
دل ات را می بویند
روزگار غریبی ست نازنین
و عشق را
کنار تیرک راه بند
تازیانه می زنند .
عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد
در این بن بست کج و پیچ سرما
آتش را به سوختْ بارِ سرود و شعر
فروزان می دارند
به اندیشیدن خطر مکن
روزگار غریبی ست نازنین
آن که بر در می کوبد شباهنگام 
به کشتن چراغ آمده است .
نور را در پستوی خانه نهان باید کرد
آنک قصابان اند بر گذرگاه ها مستقر
با کنده وساتوری خون آلود
روزگار غریبی ست، نازنین
و تبسم را بر لب ها جراحی می کنند
و ترانه ها را بر دهان .
شوق را در پستوی خانه نهان بایدکرد
کباب قناری
بر اتش سوسن و یاس
روزگار غریب ست، نازنین
ابلیس پیروزْ مست
سور عزای ما را بر سفره نشسته است
خدا را در پستوی خانه نهان باید کرد

با سلام خدمت همه دوستان ، امروز می خواستم یه شعر از استاد شاملو بزارم و لی نمی دونم چی شد که یهو به یاد  استاد مشیری افتادم و شعر زیبای مرگ انسانیت اونو گذاشتم .

امیدوارم با خوندن اون یه کم به خودمون بیایم و ببینیم که کجای این دنیا هستیم ؟

---------------------------------------------------------------------------------------------

از همان روزی که دست حضرت قابیل

گشت اغشته به خون حضرت هابیل

از همان روزی که فرزندان ادم

صدر پیغام اوران حضرت باری تعالی

زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید

ادمیت مرد

گرچه ادم زنده بود

از همان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند

از همان روزی که باشلاق وخون دیوار چین را ساختند

ادمیت مرد

بعد دنیا هی پر از ادم شدواین اسیاب گشت وگشت

قرنها از مرگ ادم هم گذشت

ای دریغ ادمیت برنگشت